ghasedak

2004-12-08T01:04:00.000+03:30

My friend put a piece of paper on my desk ... I could find a new wolrd in that paper... << Today is the First day of the rest of my days. >>>

2004-11-27T21:54:00.000+03:30

Connecting to the imaginary world by your rest clothes is a little strange but that seems it might be alittle funny! I have this exprience for the first time < A LAN connection in my room >. The off time of my computer reached to about ten min. in a day. But I 'm affraid about the final exams and my project schedules. I try to solve this problem eventhough I hav eto turn off my Computer for one

2004-10-25T01:56:00.000+03:30

Albert Einstein," Put your hand on a hot stove for a minute, and it seems like an hour. Sit with a pretty girl for an hour, and it seems like a minute. THAT is relativity." For me, this presentation seems to be no longer than others. But for some of my friend it's vise versa. I enjoy speaking in front of crowd, and say some complicated words that make other a little mixed-up. Right Now, I just

2004-10-20T20:21:00.000+03:30

Ramazan == Burning

2004-10-15T15:53:00.000+03:30

To my grandpa Gush I never can believe that you tell my about death. We know you are so powerful and hopeful to be alive. You always say I'm waiting for your kid's wedding ceremony. Please make a wish in this way. I was cried all the way, because I can’t imagine you were dead. You are my best grandpa in all over the world. I always thinking about you and I’m be careful about all off your advice

2004-10-06T17:38:00.000+03:30

Ho HO Ho...First of all, being classmate in the early session and Teacher assistant in another class is a little confusing. I try to adjust my self between my class mate and my student. Who can believe that a naughty boy become so sophisticated that a couple of people say to him " hi master"! I feel that I have to try my best to reach to this level. Fall have begun. I heard his sound from the

2004-09-26T07:53:00.000+03:30

It was so nice!!! Riding under the trees shadow in the midnight; I was seeing full moon and his silver shine came down on my skin. You can believe ?!? A soft wind with a smell of flower made me crazy.I reduced my speed to feel what was happening near me !!! It was so exciting. I can remember her round face and her smiles.

2004-09-20T09:51:00.000+04:30

New semester is going to start, then I should have studied better than before. It's my wish in the first of all of the semesters. I remember my first day in a primary school. I always feel that in first of MEHR. That's was so nice, exciting and a little anxiety. I love that Image...

2004-09-12T16:44:00.000+04:30

Today, When I was riding from dormitory to my department, Wind had dropped my hat! I turned back and caught it up.I never think, the power of the way and the power of the wind. So after that time, I decided to put on my hat firmly or ride slower. But I think my speed always is down. I could feel pain in my knee as soon as I started to have more acceleration. For a good champion to succeed, it has

2004-09-10T19:28:00.000+04:30

When you try to cool down, your tears don,t let. A long Friday afternoon, is just a junk. I feel that I loose something very important than myself. It seems I loose you on the old road. Where are you now !? WHO CAN REMEMBER ME!?A morning breeze carry me to this place. Pries to GOD, I can stand and say I'M ALIVE! Don't forget me !

2004-09-09T16:50:00.000+04:30

After ages, I try to rewrite! Hope to have done it batter than before. As soon as I stopped my writing, I felt a sharp knife stuff in my mind very slowly. Could you believe me? I need to relax...

2004-07-03T21:43:00.000+04:30

خیلی وقته که دلم این جوری واسه خودم تنگ نشده بود. اما چه کنم ؟ این قدرتکراری شدم که لذت دیدن خودم را احساس نمس کنم . اوه وه ، میدونی چند وقته تو اونجایی که دوست دارم نفس نکشیدم. میدونی چند وقته اون هایی رو که دوستشون داشتم ندیدم . میدون یچند وقته که اونهایی منو دوست داشتن ندیدم. میدونی که خیلی وقته خیلی ها رو فقط با صدا میشناسم. text-kashida:0%'>خیلی وقتهکه خیلی کثیف شدم؟ نه خیلی وقت نیست. با

2004-06-15T16:53:00.000+04:30

من دلم می خواهد خانه داشته باشم از مهر و صفاکنج هر دیوارش دو ستانم بنشینند آرامگل بگویند، گل بجویندهرکسی بخواهد وارد این خانه شود ، سبدی از گل در دست داشته باشد.شرط وارد گشتن ، داشتن یک دل بی رنگ و ریاست.بر درش با قلم سبز بهار می نویسم : " ای دوست ! خانه دوست این جاست ".تا دگر سهراب نپرسد " خانه دوست کجاست ؟"قاصدک 28 خرداد 1382

2004-06-06T17:47:00.001+04:30

سلام به اوني که فکر مي کنم خيلي بهش مديون هستم .اونيکه که روز تولدش اول ژوئن بود اما من يادم نبود.اوني که هيچ وقت نمي دونم داشت چي کار مي کرد...اوني که مهربون بود .... و من از مهربونيش مي ترسيدم .اوني که خوب بود وقتي که تنها بود.اوني که منو هل داد به جلو که بزرگتر بشم.اوني که شايد يه روز مامان اگه مامان بشه ، مي شه بهترين مامان دنيا !تولدت مبارک ! من بهت خيلي شيريني بدهکارم .... تو هم همين طور !

2004-05-31T07:11:00.000+04:30

همین ظهر دیروز بود.زنبور زرد،وقت ناهار عاشق گل قهوه ای سفره شد. بی هیچ معطلی روی آن آرام نشست.گل قهوه ای هنوز از چایی صبحانه شیرین بود.از بیچارگی زنبور، بغضم گرفت ! ناگهاندستان پسر، زنیور زرد را از روی گل قهوه ای بر چید.من اشک می ریختم. ناله های جانسوز زنبور زرد با هرگام پسر زیاد تر می شد.صدای بازشدن در صدای هق هق من را برد.امروز جای پنجه های زنبور راروی در دیدم.رو یک بالش یرای گل قهوه ای نامه

2004-05-02T06:52:00.000+04:30

بالاخره یکی به قولش عمل کرد و این هدیه اش رو بهم داد ، ممنون از حسنا شب همان روزی بود که زده بر سر خود چادری از گل زردشب همان صبحی بود که نسیم خنکی می تابیدشب همان زخمی بود که نوک خنجر ماه به درونش لغزیدشب همان سازی بود که نوای چشمه از درونش جوشیدشب همین ظهری شد که کسوف خورشید ترکید...و هزاران گل زرد به زمینش باریدشب همان خوابی شد که به چشمم که رسید، سبک بال پریدشب چونان سنگین شد که صدای خورشید

2004-04-27T16:50:00.000+04:30

نیم روزبیش نمانده است ... تا بهخودم میایم می بینم که هیچ چیز اون جور کهکر می کردم نشد. با خودم فکر می کنم که دیگه زنگ ساعت هم واسم معمولی شده. حتی صدای تیک تیکش توی اون خلوت شبانه ام. اما دلم نمی آد که کوکش نکنم. یاد ساعت شماته دار قدیمی ام به خیر. هشت ماهی میشه که ندیدمش ! همه رو بیدار می کرد الامنو. این قدر کسی زنگ در رو فشار نداده که وقتی صداش می آد نمی تونم تشخیص بدم که دق الباب کرده اند

2004-04-19T07:28:00.000+04:30

از جلوي هر کدومشون که رد مي شي ، کلي غنچه تو دلاشون جوانه زده ...اما هيچ اون يکي نمي شن ! اوني که هر وقت مي بينم ، انگار بهم مي گه : " هيس هيس ... مگه نمي بيني اين همه قاصدک رو دارم پرورش مي دم ... مي خوام اون ها رو با هم ديگه ول کنم .... ديگه کسي به حرف هاي قلابي شما ها توجه نخواهد کرد. "من هم توي دل خنده اي مي کنم . با خودم مي گم : " اگه اين باغچه ها هم اينا رو نگن که باعبون ها اونا رو آبشون

2004-03-10T06:05:00.000+03:30

یاد ایامی ....بلند دبلند داد میزد و می گفت که " سپیده دم اومد و وقت رفتن ....". هنوز تولد گرفتن برای دو قلوهای به هم نچسبیده و هنوز سبزی دشت اهوازو رطوبت دل های دوستان. هنوز هم هویزه همانجاست... اما ما ها کجاییم ؟ هنوز رودخانه های شوشتر بر بقایای اجساد آسیابانان قدیم و سنگ های شکسته شان مرثیه می خوانن و هنوز بلمی بر روی آن شناور است... اما ما بر کجا روان شدیم ؟؟ لحظه به لحظه بر رودی بودیم و با

2004-02-29T17:56:00.000+03:30

او گفت که تنها هم می شود... من اندکی به فکر فرو رفتم . گیر کردن در برزخی که تن را می آزرد و گوش فرا دادن به آوازی که زخم های کهنه را از جای می کند . انگار رد خون بر دشت دوباره جاری شده و سرخی طلوع و عروب را یاد آور می گردد. زنده می توان بود در یاد ها اگر به خاطر آنچه که در دست داری بیکار ننشینی ! صدا می آید ... صدای گلوهای خشکی که لبانشان در حال ترک خوردن است . ترکی که بر پیکره بشریت شکافی

2004-02-20T08:03:00.000+03:30

سلام که کردم ... دیدم از لای اون نورهای زرد و سبز و سرخ و سفید هیچ صدایی نیومد. موند ه بودم که چرا من با ید این جا باشم ... توی این فکر ها بودم که بوی تند پای خودم به مشامم رسید به پاهام که نگاه کردم ، همه چیز رو متوجه شدم ... هنوز توی باتلاق دارم دسته پا می زنم ... پاهای ظریفم توی لجن اطراف این باتلاق ها گیر کرده ... من چرا باید این جا باشم ... من که پند گیر مادر آسمان و پدر کویر بودم ... بای من

2004-02-11T08:22:00.000+03:30

پيامبري در گوشم زمزمه كرد كه : پسرم خوبم هر روز ،روز تولد توست ،اگر واقعا تصميم بگيري آن روز را به نفع خودت تغيير دهي!تاريخ تولد ، فقط يك وسيله است كه فراموش نكني ، ؟آمدنت را!اگر بر اين باور باشي كه با آغاز طلوعي دوباره ، اين تويي كه روز را براي خوشتن خويش شروع مي كني ، آن روز ،روز توست !روزي كه تو گرداننده آن باشي روز تو خواهد بود روز تولدت را تبريك مي گويم ! روز تو !و شادماني و خر سندي تمام

2004-02-08T19:11:00.000+03:30

وقتي سالروز تولدت رو كنار خليج هميشه فارس ايران باشي‏‌و روبروت دريا آرام آرام شعر بخواند و موجهاي ملايم پاهات رو قلقلك بدن ! وقتي كه به جاي تاريكي مهتاب نور افشاني كنه و ماسه هاي تر نقره اي بشن ... وقتي كه دلت با آب هم آوا بشه , اون وقت شايد تو هم اين جوري بگي :“ در گذريم اما به غفلت ! خوش زود گذشت, دو ساله ؛ هنوز گاهي وقت ها حس خوب گذشتن از مرز دهه دوم و ورود به دهه سوم را زير دندان هاي خاطره

2004-01-19T03:20:00.000+03:30

از دختر باران ، آیدا به قاصدک !يا نور ليس كمثله نوراي فراموش شدهء من !اي هياهوي هزاران تاريخ گذشته ‚ مدفون در اعماق چشمان رويايي ات !من ديرهنگامي ست كه مي خواهم فراموشت كنم .ولي اي كاش مي توانستي بفهمي كه فراموشي برگهاي پاييز دلنشين دستانت ‚رنج زخمهاي عميق چشمان هميشه باراني ام است...سلام !فراموشي هيچوقت آسون نيست . شايد كمرنگ بشه ولي هيچوقت پاك نمي شه . انگار هميشه تا آخرش ‚ يه چيزي ته دل آدم

2004-01-15T23:30:00.000+03:30

خيال دنيا ! کی می دونست باور کنه ! خودت هم اطلاً این قدر توقع نداشتی ! بیاردت به این شهر ... اون هم با این باد معمولی ! کی می تونه تصور که تو با این همه بزرگی به من که هیچ وقت هیچی نبودم ، این همه این همه چیزی بدی! من نمی دونم اون معلم پیر که به خاطر فقر ذاتی حرفه اش به سمت اون جبیبت رفت ، چی واسش گفت که کار پسرش به این خوبی سامان گرفت. خدایا ! من نه بنده خوبی بودم نه پیر خوبی ! اما تو

2004-01-02T08:48:00.000+03:30

خدايا چه شب سنگيني است؛ تا صبح چيزي نمانده است؛ راستي اين چندمين شفقي است که نظاره خواهم کرد ؟!؟ کم کم از اين شب هاي زمستاني سرد، د ارم خسته مي شود ؛ کاش مي شد که کاري ديگري داشتم ؛ روزهاي گرم کوير با بادهاي محسوس و خشک و شبهاي شرد و پر ستاره را مي خواهم لمس کنم. با مهتاب هم آوا شوم ..." خدايا ! چرا ؟!!؟ من نمي توانم ، من تاکنون برايشان محافظي بوده ام، تولد و بزرگ شدنشان را شاهد بوده ام ؛ چگونه

2003-12-22T08:08:00.000+03:30

" ... شما ها خيلي زود مي تونيد فراموش کنيد ... "هنوز که هنوزه صداي نازک لارزانش توي گوشم در حال عبور است. همانند پژواک بال زدن عقاب در دره هاي سنگي. عقابي که سرگردان مانده است. نه دلش مي آيد که موش کوجولويي را از روي زمين بلند کند و نه به خود اجازه فرود به باتلاق و ترک آسمان زا مي دهد.هيچ چيز نمي توانست حتي ذره اي از صداي نازک لارزانش را در روحک محو کند!!! خالص خالص، به دل نشين و در ياد ماندني !

2003-12-09T01:14:00.000+03:30

حس بودن و محدود بودن از براي دل من سخت مي باشد. بالهايش در گرو چسبندگي وحشتناک پرنده آهني مي باشد. زنداني طلايي!!! چه سخت اما زندان ظلايي بزرگ در حال اوج گرفتن مي باشد زندان طلايي بزرگ به تنهايي به او تعلق دارد. از براي او هست و بس! و واي به روزگار قاصدک اگر به ميله هاي زرين اين زندان دل ببندد و يا حتي نگاهش گره بخورد. زنداني اين زندان دوامش را و صبرش را در آزمايش کشيدده است.او اگر بتواند بر

2003-12-02T18:37:00.000+03:30

خيلي دلم مي خواست اين بار آخري، برا ييکبار هم که شده توي اون پلکان ورودي بشينم !!!. بشينمو چشمام رو بندازم زير پاهاش تا وقتي که مياد رد بشه اونقدر فشار بده تا بجاي آب شور ازشون خون قرمز جاري بشه و بره به تمام جاهايي که تو اين مدت وقت نشد حتي نيم نگاهي بهشون بياندازم!!! اما ... نشد که نشد. به ياد آخرين باري که زير يک سقف روان بوديم، به خير. زياد دور نشديه ايم. نمي دونم چرا از اين بازجويي هاي مکرر

2003-11-06T05:39:00.000+03:30

در آستانه دري ايستاده ، دري که از هجوم ساليان دوري بر قامت اين عمارت باقي مانده است. باقي مانده تا بگويد که مي توان بود و ماند، بدون آنکه از برايت دل بسورانند. رو برويش بيوه اي در حال عبور از پلکان اين حوضخانه با دو کوزه گلين برجايش خشک زده ، پشت به او. هنوز هم نشانه هايي از ترکيب شاد رنگ هاي زرد و سبز در لباس آن بيوه ديده مي شود. بعد از پنج پله بايستي پيچيد و او منتظر اين پيچش نگاهش به حوض آب

2003-10-13T11:00:00.000+03:30

توي اين همه شلوغ پلوغي يه صدايي داد مي زد که حتماً خواهد آمد ... اگه بياد ديگه ميشه قفل فروشي ها رو تعطيل کرد... ديگه دم محاکم، عريضه نويسان بي تحرک خواهند شد... ديگه آسمون مي تونه نفس بکشه و زمين استراحت بکنه ... اما مگه ميشه !!!گفتن وقتي که بياد همه يه جور ديگه شدن . مي گن از کنارت رد شده . گفتن اونم توي چشماش مي شه رد يک پرواز رو ديد. مي گن الان منتظره . منتظره که آدمها ديگه نتونن آدم باشن.

2003-10-04T08:56:00.000+03:30

اون قدر بهش نگاه کردم تا بالاخره باز شد... وقتي کليد رو توي در چرخوند و يک جعبه شيريني بزرگ روبان زده رو ديدم که داره با خودش مياره تو . تو چشم هاي غم زده ام نگاه کرد و فرياد زد : تو گريه کردي ؟!؟ براي چي ؟پبعد ا ز اينکه من تمام نگراني هام رو توي چايي داغش حل کردم و با شيريني هاي خودش به خوردش دادم ، بهم خنديد و گفت : تو ام ... .بهش چيزي نگفتم. آره منم.من بهش گفتم که وقتي تو هستي ، من ياد اون روز

2003-09-15T10:10:00.000+04:30

دي شب وقتي که به فکر بدر ماه بودم، با نم چشمام عارفي در کنارم بود، اين چنين آوازي جانسوز را به آخرين شب هاي تابستان هديه مي کرد : در بر آن بيد مجنون ، آن شب غمگين پاييزقصه دل مي سرودي، با نواي محنت انگيزگفتي از من با وفاتر ، با غم تو آشناترهر چه بشتلبي نيابي، هر چه بشتابي نيابيمن به اين افسون شدم، افسانه تواين چنين ديوانه اي، ديوانه تورفتي اي برگشته مژگان، تا شب اين عشق سوزاندر دلم آتش فروزد، تار

2003-09-15T10:02:00.000+04:30

نمي دونم چه ارتباطي بين مسافرت هاي شبانه من وبدر ماه است... اين ماه سوميش بود. بار اول وقتي توي يه هواي طوفاني تنها در کنار دريايي نشسته بودم که در بر پيکرش آسمان تازيانه هايي از برق وارد مي کرد. از صداي ضجه دريا، طوفاني بر پا شده بود. جال دريا هم گرفته بود.با ر دوم هم که تنها به سمت جايي مي رفتم که فقط قرار بود آرام باشم. اما وقتي اين دفعه هم بدر ماه با من در دل شب صحبت مي کرد، توي دلم مي گفتم

2003-09-02T09:10:00.000+04:30

هنوز از اون موقع زياد عبور نکردم...لحظه هاي دود زده و مه آلود رو داشتم از جلوي ديدگانم عبور مي دادم. وقتي از اون ميدون رد شدم، ديگه هيچي نبود. من بودم و صداي سهمگين يک سکوت.الان هم همونطورم. بين اين همه محبت، دنبال يک صدا مي گردم. صدايي که هنوز آهنگش توي گوش خواب زده ام است. چراش رو هي وقت نفهميدم... از مدتي که فکر مي کردم اونقدر بزرگ شدم که مي تونم دو نفري باشم، زياد نگذشته. اما الان احساس مي

2003-08-18T11:46:00.000+04:30

فکر نمي کردم اصلا اين قدر دلم واسش تنگ بشه !!! اون شب تا دم صبح بيدار بودم تا رفتنش رو ببينم . حتي به خودم اجازه ندادم که براي بدرقه اش ذره اي گوشه چسمانم تر بشه !!! تا چند روز بعد که صداش رو نشنيده بودم ، همش دل تو دلم نبود. الان ميفهمم که چقدر دوستش دارم ... نمي دونم چرا تو دلم تموم غم هاي عالم جشن گرفته اند. به اين اميد دارم خودم رو راضي مي کنم که آخر هفته بر مي گرده !!! وقتي داشت ميرفت،

2003-08-13T12:45:00.000+04:30

از روزي که پام رو تو اين خراب شده گذاشتم تا همين حالا که داري ميبيني، به هر دري زدم . نمي دونم چرا توي هر کي که از کنارم رد ميشه يا چهره اونو نقاشي مي کنم يا قيافه خودمو. موندم من که اين طور نبودم ... حالا اينم باشه . اونم باشه ، خوب آخرش که چي ؟!؟ فکر کردي هميشه مي شه خودت را با چيز هاي ديگه سرگرم کني؟!؟ ها . يا اصلا ديگه چيزي مي تونه تو رو با خودش سرگرم کنه ؟!؟ مثه اينکه غوره نشده مويز شدي !!!

2003-08-12T08:59:00.000+04:30

مي خواستم بالهام رو به کساني که از بال سر در نمي آرن ، بفروشم .وقتي بهشون نگاه مي کردم توي دلم يه چيزي دائم سر و صدا راه مي انداخت که تو را با اينها چي کار ؟!؟! تو مگه مي توني هم سفره اين ها بشي ... اما اگه قيمتش خوب باشه چي ؟!؟ باهاش مي شه کلي بستني بخريد و دل هزار تا نسرين کوچولو رو خنک بکني ! مي توني براي کشاورز پير يه قاطر سر حال بخري و چند تا هم داس تيز و نو !! براي پيرزني که از صبح تا غروب

2003-08-03T15:25:00.000+04:30

همين طور زل زذ تو چشمام و گفت : آهاي فکر کردي عوض شدي !؟! اصلا مي فهمي چت هست! ؟ ! ها .همون طور که شير آب رو مي بستم ، سرم رو بر گردوندم و ...

2003-07-26T13:03:00.000+04:30

يک داستان از يک آشنا : شيطان غروب بود . شيخ سمعان پس از صحبت هاي زياد امروز در روستاهاي اطراف بسيار خسته به نظر مي رسيد. بايد خود را نيز براي فردا آماده مي کرد. مردم هم هرروزه از او مي خواستند که آنها را از بدي وادارد و از شيطان بپرهيزاند. وادارشان کند که به راه راست بروند و در عوض اين همه کار زرهايشان را و يا غلاتشان را بپذيرد. در اين غروبي که همه چيز رو به سياهي مي رود ، شيخ ناله اي را مي شنود

2003-07-17T15:43:00.000+04:30

I'm Here...

2003-07-15T22:24:00.000+04:30

خواب هاي يك كودك براي خودش ههمه اي از زيبايي است ...در دل شب داشتم مي ديدم كه دو شاخه نور از زمين چداشدند و در آسمان تاريك بهم پيوستند. من به اين فكر افتادم كه حماسه آنها تغيير سكوت پيوسته و گنگ و سرد شب بود.هميشه لاله و لادني نخواهند بود كه براي ما يادآور تصميم بر تغيير باشند..."" قل سيروا في الارض "" قاصدك 24 تير 1381

2003-07-07T12:42:00.000+04:30

اگر در ديده مجنون نشيني خوب يادم هست که توي اون روز مي خواستم تا با يکي کمي گپ بزنم . در خيابان ها اين طرف و اون طرف براي خودم پرسه مي زدم... تا در قهوه خونه باز شد و اون حجم دود که بيرون مي اومد منو وسوسه کرد که برم و لااقل يه چايي ديشلمه قند پهلوي اصل رو با کمي آرامش نوش جان کنم.بعد از من خيلي صداي در ميود ..در باز مي شد و با صداي زيري رو پاشنه مي چرخيد و بسته مي شد ... من پشتم رو به در کردم و

2003-07-02T11:58:00.000+04:30

به خاطر بعضي از مشکلات blogger اين متن رو اينجوري در معرض ديد قرار دادم ...آدرس :http://www.boomspeed.com/ghasedack/worm.htm

2003-06-29T13:41:00.000+04:30

من کوير هستم . وقتي ادم زير اسمون کوير مي خوابه ، اين چيز ها رو خواب ميبينه...انگار امروز روز اول آفرينش نيست ...شايد روزهاي بعدي باشد ( من که تقويم نداشتم و تازه هنوز کسي هم نبود که جواب منو بده ). يه گوشه آروم پيدا کردم ...يه دري بود که يه سري چيزها ميرن داخلش و يه سري چيزهاي ديگه ازون بيرون مي آن.اي بابا ! شما که او تو بوديد ، تعريف کنيد چي بوده . همين طور که مي خواست بره نيم نگاهي به من

2003-06-15T09:07:00.000+04:30

فردي از پروردگار درخواست كرد تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد.خداوند پذيرفت...اورا وارد اتاقي نمود كه جمعي از مردم در اطراف يك ديگ بزرگ غذا نشسته بودند.همه گرسنه ، نااميد و در عذاب بودند.هركدام قاشقي داشتند كه به ديگ ميرسيد ولي دسته قاشقها بلند تر از بازوي آنها بود به طوريكه نميتوانستند قاشق را به دهانشان برسانند!عذاب آنها وحشتناك بود.آنگاه خدا گفت اكنون بهشت را به تو نشان مي دهم .اوبه اتاق ديگري

2003-06-10T15:48:00.000+04:30

شرمنده همه هم ولايتي ها...قاصدک رفته سفر ... تا پيدا کنه يه در ...قاصدک رو باد برده ... به خيالش که خواب برده قاصدک مي آيي ؟؟؟ ... آخه تو کجايي؟؟

2003-06-08T11:42:00.000+04:30

به من امشت اي ساقي بده مي دريا دريااونقدر امشب مستم کن که بشم دور از دنيابده مي اي ساقي که بسازم با دردهاساقي ساقي اس ساقي باز مستم و ديوونه غم عشق و رسوايي ديگه در دل پنهونههنوز ديوونشم من ، اسيره دل تو دستاشعزيزم اونه اما غريبم من تو دنيا...

2003-06-01T14:55:00.000+04:30

مترسکسال پيش را در ذهنش مرور مي کرد، هيچي نداشت که بتواند به آن دل ببند، حتي وقتي که دستان پرتوان باد توانست کلاهش پوشالي اش را برد و آن قيافه کوتاه و خميده و سياه چرده با آن پاهاي گلي اش ، پوشالي ديگر را به عنوان کلاه آورد.مترسک تا امروز فقط نگاهش به غروب خورشيد در کوههاي روبرو افتاده بود. توي درونش احساسي داشت. احساسي که بهش مي گفت اي کاش باد مرا هم با آن کلاه پوشالي برده بود... پاهايش که از

2003-05-25T14:58:00.000+04:30

پس از اين زاري مکن هوس ياري مکنتو اي ناکام دل ديوانه با غم ديرينه امبه مزار سينه امبخواب آرامدل ديوانه...با تو رفتم بي تو باز آمدماز سر کوي اودل ديوانهپنهان کردم در خاکستر غم آنهمه آرزو دل ديوانه...چه بگويم با من اي دل چه ها کرديتو مرا با عشق او آشنا کرديپس از اين زاري مکن هوس ياري مکنتو اي ناکام دل ديوانه با غم ديرينه امبه مزار سينه امبخواب آرامدل ديوانه...بخواب آرامدل ديوانهبخواب آرامدل

2003-05-20T16:10:00.000+04:30

انار بزرگ در حوض بزرگ يادمه ... خيلي خوب يادم هست مي آد .. تازه داشتم به اين که بقيه بهم نمي گفتن " بچه " عادت مي کردم .... اما هنوز تصوير اون حوض کوچولوي آبي که بر خلاف بقيه حوض هاي داخل زمين نبود و آبهاي ومواج و لوله اي - که به نام فواره از وسط ان بالا آمده بود و قدري آب بازي را سخت تر مي کرد - در ذهنم روان است اما يک روز چون ديگه بچه هاي خونه بزرگ شده بودند ، بايد حوض هم از بين مي رفت ... اما

2003-05-14T15:19:00.000+04:30

گل برای گلستان مي گن يه کي بوده که چند سال پيش توي همين دشت بوده ... مي گن اون همشهري سهراب بوده ... مي گن اون توي سرش کلي مغز داشته که باهاش توي اين مدرسه قبول شده ... مي گن دلش اون قدر گنده بوده که آقاي مهندس بودن رو از سرش بيرون کرده ... مي گن وقتي نامردها اومده بودند گل ها رو از اين دشت بکنند و به جاش خار بذارن اون پاشده و جونش رو کف دستاش گرفته ... اینقدر با این کار حال کرده بوده که اسمش رو

2003-05-12T16:22:00.000+04:30

صفر فيزيکي در آيينه ... هميشه از لمس اين لحظه هراس داشتي ... يادته ... اولين بار وقتي که روبروش قرار گرفتي به خودت با صداي بلند چي گفتي : تو بعد از يه مدت بر مي گردي و کارت از نظر فيزيکي برابر صفر خواهد بود ... آن روز امروز را مي ديدي ... همان لحظه بود که تصميم گرفتي صفر نباشي ... تصميمت اين بود که هيچ وقت به صفر شدن نزديک نشي ... تازه حالا فهميدي که نه تنها صفر نيستي بلکه از يه سري ارقام هم

2003-05-07T15:57:00.000+04:30

بالا يا پايين وقتي که تمام شد ، ديدم با نگاهش از من مي خواهد که : چيزي را بايد بشنوي . بهش اجازه دادم خوب فکر کند؛ حتي از پشت اون چشم هاي رنگي هم مي شد فريادهاي خاموشي رو ديد که هر لحظه بر رنگ چهره اش اندکي سرخاب سردرگمي مي ريخت. چند تا از تارهاي طلايي موهاش را دور انگشتان ظريفش پيچاند و گفت � البته با صدايي که به همراه خود اندکي اضطراب و ترس را حمل مي کرد - : راستي !!! کدام راه درست است !؟!؟

2003-05-04T11:46:00.000+04:30

يک ترانه دختر شيرازي ، سرو گل نازي .......معجزه طبيعتي به شوق و طنازي اي صاحب چشمان درخشنده نافذ .......اي هم نفس سعدي و همشهري حافظ تو سرو گل نازي ، عروس شيرازي .....به دل من جوابي ده مکن با عاشقان بازي دختر شيرازي و دلنوازي ..... صداقت و مهربوني مرامت مثل غزل هاي شيرين حافظ ... شکر مي ريزه از لحن کلامت رنگ گل سرخ لبانت ، رنگ اناره .... لحن شکرريز تو ، آهنگ بهار تو سرو گل نازي ، عروس شيرازي .

2003-05-03T12:59:00.000+04:30

غريبه اي در شهر يه روزي که داشتم از اون دور دور ها مي اومدم ...خيلي ها داشتند به غريبه اي که مي اومد بي توجهي مي کردند ... خيلي از مسافر هاي شهر هم داشتند به اين مسافر نگاهي عميق مي انداختند... مي خواستند بدونند که از کجا اومده ... توي راه براش چه اتفاق هايي افتاده است ... کم کم به اين نتيجه رسيدند که انگار اين مسافر که سعي مي کنه فقط در اکنون زندگي کنه، کوله باري داره که به زحمت مس شه دستش رو

2003-04-28T11:35:00.000+04:30

عکسی از برای کسی هر کي يک چيزي گفته � پس حتماً خوب ديده ,عميق هم فکر کرده � مرجان : گودالي به عمق تفکر ... در فراسوي ابديت ... تا بعد Anonymous : فهميدم چي بود.مي شه خودت بگي؟ اون يکي : عكس جالبي بود انگاري مجبوري ساعتها نگاههايش كني و غرقش بشي رويايي خيال انگيز و عميق درست مثل بعضي از روياها و خيالها و آرزوها باد صبا : دريچه اي مبهم، که باز فرا مي خوانَدَم. وبه اميد مي نشاند مرا. تا چمدانم را

2003-04-23T09:45:00.000+04:30

THINK DEEP!!!

2003-04-21T10:31:00.000+04:30

اصلاً هم اين طور نيست که :آخرين سفرنامه باران اين است که : زمين چرکين است.

2003-04-19T08:39:00.000+04:30

يادش بخير توي جشنواره بودن و ديدن فيلمي به نام دنيا

2003-04-19T08:11:00.000+04:30

واکنش هاي پنجم در وجودت احساسي است که غير قابل دسترس نيست ... پريدن ... بريدن ... جدا شدن ... کافي است به قاصدکي که بر روي دست هايت گرفتار زبري آرامش شده نگاه کني !!! درست در همين لحظه است که بايد نفس عميق خود را در سينه حبس کني ... حتي به بغضت هم اجازه انتشار در اينن فضاي مناسب را ندهي ... تلاش کن تا تمام سينه ات را از هواي پرواز پر کني ... حالا وقت آن است که قاصدک را با خود پروازت همراه کني .

2003-04-15T11:02:00.000+04:30

در ياد سروينه ! يه روزي يه جايي از اين شبکه جهاني " فصل سردي" بود که گرفتار جادويي شيشه اي نگاه ها اش شده بوديم . نمي دونم توي کلبه برفي اش چرا اينقدر گرما رونق داشت و هميشه ياد روزهاي خوشي را در ذهن ياد آور مي شد. .. اما چند وقتي است که به همراه عمو نوروز رفته !!! بعد از عيد نوروز و حتي خيلي قبل تر از اون هم ديگه پيداش نشده ... دلم براي اون برف هاي ريز ريز که آروم آروم روي اين صفحه شيشه اي قل

2003-04-14T11:15:00.000+04:30

قصه ابر کوچولو و تپه ماسه اي قصه از اين جال شروع ميشه که يکي بود يکي نبود... ابر کوچولو تازه از مادرش متولد شده بود که ديد بايد با بقيه ابرهاي باران زا به سمت جنگل هاي مرکزي آفريقا حرکت کنند. خيلي ناراحت نبود چون بالاخره از اين همه يکنواختي در اطرافش دور مي شد...باد هاي شمالي آمدند و کارواني از ابرهاي باران خيز به حرکت در آمدند. کاروان وقتي که به شمال آفريقا رسيدند، ابر کوچولو برگشت و گفت

2003-04-09T18:01:00.000+04:30

براي آسموني که روزي سقف بود ... هميشه احساس مي کردي که شروعش برايت سنگين خواهد بود ! ديوانه کننده و ضربه زننده ! بعد فکر مي کردي که جايي در درون قرمزي قلبت براي حضور سبز او نداري!!! کم کم خود او هم به اين نتيجه رسيده بود ! به اين نتيجه که ترکيب قرمز و سبز ، سياهي خواهد بود و اين سياهي هر دو را از بين خواهد برد. او از دغدغه هاي تو نمي هراسيد و تو از انديشه هاي او نمي گريختي . آنچه را که مي

2003-04-08T12:48:00.000+04:30

براي زرد مليجه آن چه در ياد تو مي ماند شکستن آيينه و خوني که از سرانگشتان نازکت جاري مي شود... امکا خورشيد در درون آيينه جاي ندارد که با شکستن آن از بين برود ... دوباره بنگر شايد فراتري را دور از آينه هاي زنگار گرفته ديدي !!!‌تلاشت را بيش تر کن تو شايد روزي آينه اي شوي که از ضربات محکم زمانه جان سالم به در بري!!!

2003-04-05T18:40:00.000+04:30

2003-04-05T12:14:00.000+04:30

شب چهارده: از اون وقت ها يادمه كه از شب چهاردهم فروردين خيلي مي ترسيدم. آخه حدود 20 روزي تعطيلات بود. و بعد بايد با لباس هاي نوي عيد اول صبح مي رفتي به مدرسه . تا اينجا به جز از بيدار شدن از خواب و ترك عادت بيست روزه ، چيزه ترسناكي نيست. اما نمي دونم چرا نمي شد شب قبلش رو خوابيد. بعد از برگشتن از سيزده بدر ، كه تقريباً شب بود، هميشه اون اضطراب پيداش مي شد. و دائم توي گوشم داد مي كشيد كه آهاي تموم

2003-03-31T09:59:00.000+04:30

ooLIFE lifeis a series of beginningsthat bring us closerto the realization of our dreamsmay all of your beginningsbe showered by sunbeams and all of your dreams sense the warmth of success.wishing you success

2003-03-28T08:26:00.000+04:30

همگام با نوروز كوچه باغ دل بايد سبزتر از منظر چشم باشد، نگاه كن كه كوچه باغ دلت را رنگ كهنگي بر رخ نشسته است. برخيز ، همت كن و همزمان با نگاه نوروز ، جامه دلت را بدل كن تا شايد از ادراك آن نگاه مخروم نشوي. ببين ! چگونه ترا مي خواند، سبزي اي كه روي خنده اش شر از ميان كلام بر مي دارد و در اين چمن گل مي دهد. حتي رنگ خاك نبز در حال تغيير است... پس چرا نشسته اي !؟!

2003-03-16T18:12:00.001+03:30

دم موسيقيايي هيچ وقت فراموش نخواهم كرد؛ هنوز مثل همون دقايق اول، اون موسيقي در اعماق گوشم نواخته مي شود. انگار همين الان بود كه قطار راه افتاده بود... در كوپه آرام نبودم ، اومدم توي راهروي واگن ... اون هم به بيرون نگاه مي كرد. از اينكه برمي گشتيم همه يه جورايي خيلي حالمون گرفته بود ... هوا هم داشت باروني مي شد. اما نه اونقدر كه نتونم دشت هاي سبز كنار جاده را ببينم. وسعت اين دشت ها به اندازه وسعت

2003-03-16T18:12:00.000+03:30

كربلا زمين نبود ، زمينه بود.

2003-03-16T18:11:00.000+03:30

مرد زندگي هر مرد از گرفتاري ها و وسوسه ها انباشته است. او بر خلاف ميل خودش به دنيا مي آيد و بر خلاف ميلش هم دنيا را ترك مي كند و راه بين اين دو ، سفري پر فراز و نشيب است. هنگاميكه او پسر كوچكي است، دختران بزرگ او را مي بوسند ولي همينكه بزرگ مي شود ، دختران كوچك او را مي سند. اگر ملاطفتي نشان بدهد، آدم سستي است. اگر اهميتي براي كسي قايل نشود، بي عاطفه است. اگر بي چيز باشد، بي عرضه است. اگر ثروتمند

2003-03-10T10:40:00.000+03:30

سيب مصدق

2003-03-09T12:10:00.000+03:30

عمو نوروز يكي بود, يكي نبود. پير مردي بود به نام عمو نوروز كه هر سال روز اول بهار با كلاه نمدي, زلف و ريش حنا بسته, كمرچين قدك آبي, شال خليل خاني, شلوار قصب و گيوة تخت نازك از كوه راه مي افتاد و عصا به دست مي آمد به سمت دروازة شهر. بيرون از دروازة شهر پيرزني زندگي مي كرد كه دلباختة عمو نوروز بود و روز اول هر بهار, صبح زود پا مي شد, جايش را جمع مي كرد و بعد از خانه تكاني و آب و جاروي حياط,

2003-03-09T11:22:00.000+03:30

بازگشت من هستم پس باز هم ميبينم تمام کساني رو که چند وقته نديدم ... تجربه زندگي بدون شبکه و بدون دوستان نديده زياد هم بد نبود ولي فقط اميد اتمام اين حبس کمک به زندگي مي کرد.

2003-02-09T13:46:00.000+03:30

جشن واره جشنواره اي از آرزوهاي بر باد رفته و خواب و خيال هاي به نمايش در آمده... براستي به کجا چرا چنين شتابان و چرا از اين جا وبدين گونه !!! اينجا محلي است که شايد بتوان اندکي تامل کرد ...

2003-02-09T13:35:00.000+03:30

دنيا جشنواره ها براي اين هست که دست اندرکاران امر جايگاهي را براي حضور و رقابت ساخته هاي خود داشته باشند هرچند که اين رقابت نياز به زمان مشخص به طور کلي ندارد. " دنيا " طنز تلخ را در اذهان مي انداخت . حاجي بازاري که مي توانست تغيير کند اما وسيله تغييرش نه آن بود که عمري به آن اعتقاد يا تعصب داشت. چيزي خلاف آنچه که در باورهاي خود و يا حتي اطرافيانش داشت. زيبا روي تازه از فرنگ برگشته نيز مطلوب خود

2003-02-03T09:35:00.000+03:30

بعد از يک سال نمي دانم الان چي نداره ! اما احساس مي کنم که يک سال قبل همچين موقعي کلي احساس سوال و اضطراب داشت. نمي دونست که دهه سوم زندگي اش چه برايش خواهد داشت و دائم به اين فکر مي کرد که ده سال بعدش چي ميشه !؟! دوستاش و اطرافيانش به کجا ها پرت مي شن و يا چي کساني قرار است با هاش ارتباط برقرار کنن؟!؟ حتي در مورد اهداف خودش هم اندکي شک داشت ! نمي دونست که آدم ها قراره به کجا برن و به هر چي فکر

2003-02-01T09:55:00.000+03:30

انتظار براي آب بازي كوچك بعد از اينكه چاي ناشتايي را يك جرعه سر كشيدم � مثل هميشه كم شكر- نگاهم را به در انداختم. يك نيم نگاهي هم به پرتو هاي تازه رسيده خورشيد. منتظر بودم. اما نمي دانستم چرا اينقدر بي تاب !!! هنوز تا آمدنش چند ساعتي مانده بود. اما براي من انگار كه عمري باقي نمانده است. با اينكه از سايه ها و وضعيت خورشيد مي توانستم در اين سراي بدون ساعت، پي به گذشت زمان ببرم، اما هنوز عجله اي

2003-01-29T00:19:00.000+03:30

از بزرگي در فراق فروغي به جست و جوي تو بر درگاه كوه مي گويم ، در آستانه ي دريا و علف . به جست و جوي تو در معبر بادها مي گويم در چار راه فصول ، در چار چوب شكسته ي پنجره يي كه آسمان ابر آلود را قابي كهنه مي گيرد .............. به انتظار تصوير تو اين دفتر خالي تا چند تاچند ورق خواهد خورد ؟ جريان باد را پذيرفتن و عشق را كه خواهر مرگ است وجاودانگي رازش را با تو درميان نهاد پس به هيات

2003-01-22T11:51:00.000+03:30

بعد از گذشت يک ماه . . .

2003-01-22T11:41:00.000+03:30

توجه دوم! ادامه توجه! ... عده اي اندكي پرده اي به ضخامت تمام شبهايي كه ديده اند ، بر روي پنجره اي كوچك مي اندازند و هر شب پرده را كنار مي كشند ، اما چيزي جز تاريكي نمي بينند ، براي همين دايمن غر مي رنند مي گويند باز هم اتاق خودمان ، لا اقل شمعي در آن سوسو مي زند ، تمام روز را به فكر صحنه هاي ترسناك شب مي گذرانند و هميشه از همه چيز گله و شكايت دارند . وقتي كه از بين دو دسته عبور مي كنم ،

2003-01-20T00:31:00.000+03:30

توجه!!! بين احساس و درك ك پنجره است كه اسمش را گذاشته اند : "توجه" سرزمين هايي را مي شود پيدا كرد كه آن قدر پنجره هاي قلابي در يك اتاق مي سازند كه احساس كردن يك چيز مسخره و فهم يك پنجره دور از ذهن قلمداد مي شود. اگر دور و بر خودت را نگاه كني حتماً يك پنجره كوچولو يا بزرگ مي بيني. بعضي وقت ها پرده اي روي آن كشيده شده است و خيلي وقت ها هم اصلاً وجودش احساس نمي شود. اما درك بيرون فقط با عنايت به

2003-01-20T00:29:00.000+03:30

بي مقدمه شب صاف و بدون لكه اي ابر، رو ساعت بعد... برف آرام آرام شروع به باريدن مي كند. كساني درك مي كنند كه نيمه شب را درك كنند بدون هيچ انتظاري!

2003-01-14T07:20:00.000+03:30

مي شه بيهوده نپوسيد تو يه تاک قد کشيده، پا گرفتي روي سينه م واسه پا گرفتن تو عمريه که من زمينم راز قد کشيدن تو، عمريه دارم مي بينم داري مي رسي به خورشيد ولي من بازم زمينم مي زنن چوب زير ساقت، واسه لحظه هاي رستن ريختن آب زير پاهات، هي منو شستن و شستن توي سرما و توي گرما واسه تو نجاتم عمري تو هجوم باد وحشي، سپر بلاتم عمري آدما هجوم آوردن؛ برگ هاي سبزتو بردن توي پاييز و زمستون، ساقه ت رو به

2003-01-13T07:27:00.000+03:30

شب اثيري در پايان آن شب اثيري و برنامه هاي روحاني ، هر يک از ميهمانان احساس خستگي عظيمي مي کردند. از تحمل اين همه انرژي در پيرامون خود آنهم بدون هيچ تجريه قبلي تاب نمي آوردند و بايد به خواب عميقي مي رفتند. جنگل نيز به استراحت نياز داشت و سحر را اعلام مي کرد. آيين اسطوره اي پايان پذيرفته بود و اعضاي جديد پذيرفته شده بودند. هر کدام اکنون براي خود استادي بزرگ شده بودند و بايستي سنت را رواج بدهند.

2003-01-08T06:52:00.000+03:30

تحميل تحمل مي روي، سنگين، مصمم مرا نگاه نمي کني, چه خوب! نگاهت سنگين تر از تحمل من است. چگونه تاب بياورم هجون سبز ترا که گاه و بي گاه بر روي من مي باري؟!؟! تاب اين همه را ندارم. اما کاش آهسته تر مي رفتي! تا خوب نگاهت کنم، سريع، پرشتاب آخر به کجا !؟! راهي تا به آخر نمانده است، تو هم منتظري، منتظر يک لحظه !!! کي ميسر مي شود لحظه اي که پرده هاي ترس و اظطرابم فرو ريزند !؟! گاه

2003-01-05T14:29:00.000+03:30

وجودهايي براي عدم پنج مثل : پنج انگشت، مثل پنجه آفتاب، مثل پنج حس! ... اما براي کدام احساس!؟! چشماني براي نديدن، نديدن تمام روياهاي کودکي ات، نديدن تمام چيزهاي ديدني اطرافت و حتي درونت و نديدن تصورات نوجواني ات. گوش هايي داري براي نشنيدن، نشنيدن لالايي هاي نوزادي ات ، نشنيدن تمام آواهاي شنيدني و نشنيدن اصوات دوست داشتني. بوييدن تمام عطرهايي که آکنده از بي بويي است و نبوييدن تمام شميم هايبو

2003-01-02T07:45:00.000+03:30

سکوت

2003-01-01T06:35:00.000+03:30

آرامگاهي در کلبه در کنار جاده پر پيچ و خم قله، کلبه اي است گرم و راحت؛ دلت را به هواي مطبوعش خوش مکن! زيرا : آرزويي هماره درون ترا مي شکافد و با ناخن هايش ديواره هاي سکونت را مي خراشد. تا شايد . . . اين عظيم را در هم شکند؛ اما بدان، نگاهت از آن غافل نخواهد بود. شايد دقايقي و ساعتي را در آنجا ماندي؛ اما همين ماندگي بيني ات را خواهد آزرد. پس برخيز و خود را براي رفتن آماده کن. ترا با گرماي

2002-12-28T11:18:00.000+03:30

نامه هاي عاشقانه يك پيامبر چشم ها را بايد شست؛ جور ديگر بايد ديد از قالب هاي تكراري گريزانيم و به سمت انديشه هاي نو روان، اما اغلب در مواجه با قالب هاي جديد، آنچنان واكنش سخت و سنگيني از خودمان نشان مي دهيم كه ديگر هيچ انديشه اي در هيچ قالب جديد و يا متفتوت، جوانه نزند. مي توان جور ديگر، متفاوت از ديگران و متفاوت از آنچه كه از قصه هاي مادربزرگ به ياد مي آوريم و حتي متفاوت از تمام آنچه فكر

2002-12-25T15:52:00.000+03:30

مرزها ، ترس ها و آواها margin-bottom:0cm;margin-left:10.0pt;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed'>مرزهايي ديده مي شود در افق هاي ذهن آدمي، نه آنقدر نزديك كه تواني لمسشان كني و نه آنقدر دور كه علامتي براي ابهام باشند. كافي است بخواهي و قدم به جلو برداري! دراز كني دستانت را به سويشان و خواهي كه لمسشان كني! بدان كه گاه ممكن است، گام هاي نيامده ات در گره

2002-12-25T04:31:00.000+03:30

منظره يك مناظره [ آنچه كه گذشت ] هنوز از رفتن فرشته كوچولو نيم روزي بيش نگذشته بود كه به فكر افتادم با اين همه هديه چگونه مي شود سرگرم شد!؟! ديدم عده اي آن هدايا را به شكل چيزهايي در مي آورند كه دوستشان دارند و در زندگي به سمت آنها گرايش دارند. من به دنبال سرگرمي ديگري مي گشتم. براي همين يكي از آن هدايا را به عنوان نمونه برداشتم � كه البته به خاطر شكلش اندكي متفاوت از ديگران مي نمود- و صحبت با

2002-12-22T14:07:00.000+03:30

زيارت يک زاير امروز با يادداشت هاي زاير پير کلي حال کردم. واقعاً همين طور است. اما بر يک طرفه کردن قضيه بايد حسابي فکر کرد و جنگيد. جنگي که بايد تمام لحظه هاي زندگي را رنگ و بوي خود دهد.

2002-12-20T00:56:00.000+03:30

rtl;unicode-bidi:embed'>FA'>موهبت مردمان سرزمين هاي سپيد ديشب كه فرشتگان از بالاي دشت سياه ما مي گذشتند، هدايايي را براي مردمان دشت آوردند. هر كس به قدر همتش از آن هديه برداشت. قاصدك خوب به خاطر مي اورد كه اين هدايا هر سال در همين روزها به دست مردمان دشت مي رسد. فكري به ذهنش رسيد. از اتفاق يكي از فرشتگان را در حال گشتن در توبره اش ديد. فرشته كوچولو با چشمان درشت و س ;ياه خود و مژگان

2002-12-20T00:44:00.000+03:30

براي عذر خواهي يا ... طناز من اي ناز من اي ناز، باز از تو مي گم تو شعر و آواز باز با هم مي خنديم باز با هم مي رقصيم ، اما نه به اين ساز اين زندگي اين جور نمي مونه؛ عشق من ازم دور نمي مونه صاحب داره اين دنيا همه كارهاش؛ اين جوري كه ناجور نمي مونه دنيام كه به تاريكي شب هاست؛ تو چشم هاي من اشك درياست آخ اونكه منو زنده مي داره؛ عشق تو عزيز و عشق فرداست گفتم كه خدا! عزيز ترينه، نازش بكشين كه

2002-12-20T00:34:00.000+03:30

" قصه جزيره ناشناخته " هميشه جزيره ناشناخته اي وجود دارد. دوست داشتن بهترين شكل مالكيت است و مالكيت بدترين شكل دوست داشتن. بادبانها، ماهيچه هاي يك كشتي اند و اگر به طور منظم به كار واداشته نشوند، سست و ناتوان مي شوند. براي گرفتن كشتي مي تواني سه روز منتظر پادشاه بماني و لي يك لحظه براي بخشيدن همان كشتي به زن نظافت چي كافيست. هنوز هم رنگ درياها تيره است. براي ديدن كامل يك جزيره بايد از

2002-12-18T11:23:00.000+03:30

چند نفس باقی مانده !؟!؟

2002-12-15T17:28:00.000+03:30

rtl;unicode-bidi:embed"> قاصدك و برگ ريزان margin-bottom:0cm;margin-left:10.0pt;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify; direction:rtl;unicode-bidi:embed"> برگ هاي درخت را چون بنگري، آوازي بر لب دارند؛ و هر لحظه كه با ايشان نزديكتر مي گردي، اين زمزمه به صدايي قابل شنيدن و تكرار تبديل مي شود. زمزمه اي كه فقط قاصدكي كنجكاو را به خود جلب نمي كند، گاه ممكن است كه از ديد جويباري كه اين درختان برفراز

2002-12-12T14:18:00.000+03:30

شب, سکوت , کوير شب نيز بخشي از زندگي يک قاصدک است. زيباترين لحظات شب را مي تواند در هنگام سفرش درسکوت کوير زيرسفره اي از ستارگان داشته باشد. هر لحظه از بالاي سرش يک شهاب گذر مي کند. ميداني ! اگر بتواني رمز هرچيزي را که در شب درک مي کني, بفهمي؛ حتماً ديگر شبي نخواهي خفت. از پشت پنجره ي يک اتوبوس, در راهروي قطار, يا از گوشه ي کجاوه اي که بر اشتري سوار است, مي تواني ببيني شب کوير را ! زيبا ترين