قاصدک(ck)

 قاصدک ?!?!

- قاصدك باز تويي!
- چه لبت مي خندد ، پس هنوز مي داني. قصه ام را باز گفتي! پيغام مرا بردي!؟! تو هماني نه ؟ همان كه برايت گفتم قصه ام را! تنها تنها!
- قاصدك پس چرا ماندي !؟! با من نمي  آيي ! تنها تنها! ( كاش با تو بودم .)
- چي ! سنگينم ! وزن را به همان خاك خواهم بخشيد. خوب راضي شدي، من سبك مي شوم.
- چي هنوز سنگينم !؟! اما من كه وزن را به همان خاك دادم. سازگاري امروز با من ؟!؟!
- راز سنگيني من چيست !؟!
- آرزوهايم! آنهاكه ...  همه را با تو گفتم. چيزي برايم نمانده.
- آهان! آخرين آرزويم را هنوز برايت نگفته ام. اما ... خيلي وقت است كه با اين آرزو هستم. دلم ميخواهد كه هميشه آرزويم باشد... ترا به خدا ! اجازه بده كه من همين آرزو را داشته باشم ، براي خودم.
- من تمام جسمم را براي سفر با تو به خاكي بخشيدم كه تو از آن بيرون آمدي. من را با خودت ببر. هجرت ركن حيات من است. هر چه تو بگويي در سفر، رد نخواهم كرد.
[ خدايا ! باز هم بايد آرزوهايم را رها كنم. فقط همين از تمام زحماتم با من مانده است او را هم رها كنم !؟!؟!]
- من همانم كه با آرزوهايم براي تو هدف درست كردم. قاصدك مهاجر تنها! بادسوار بي پروا ! از من نخواه كه با گفتن اين آرزو از لذت بودن در كنار تو محروم شوم.
[ آرزوي من ! آرزوي تك و تنهاي من ! من از تو شرمنده ام . چاره اي جز اين برايم نمانده است ... ]
- گوش كن قاصدك ! خوب گوش كن آخرين نجواهايم را. قاصدك ! مي خواهم بگويم تا با تو بيايم. آهاي قاصدك ! مي خواهم بگويم تا تو با تو همسفر شوم. آهاي ! با توام ، خوب حواست را جمع كن!
- تنها آرزوي باقيمانده من، من سبك وزن، من دوست دار هجرت، من هميشه تنها، من عاشق خلوت، اين است كه ... اين است كه با تو همسفر باشم در همه حال و همه جا.
[ قاصدك بي توجه مي رود و از من دور مي شود.]
- آهاي كجا ؟!؟ پس قرارمان چه مي شود؟!؟ مگر قرار نشد كه با هم برويم ! چرا مرا تنها گذاشتي !؟! قاصدك! چرا نگاهم نمي كني! برگرد ... برگرد...
[ تا كنار چشمه افتان و خيزان، گريان و التماس كنان رفتم. تا نگاهم به آيينه آبي آب افتاد. از شدت ترس وحشت كردم. من ... من ... من ، قاصدكي بودم. سبك ... رقصان ... تنها ... تنهاي تنها.]

جاي پاي قاصدک(ck):

گور به گور
صبا
آدم نصفه نيمه
يادداشت هاي يک زاير پير

خاطرات قاصدک

 خاطره اي نمانده ...

قاصدک 

لينک به قاصدک(ck):




 

قاصدک~~~